Een stevige plant met lange iets gebogen spits toelopende bloeiaren.
Lekker laat bloeiend.
Toch subtiel voor een reuzin.
Lange ereprijs komt in Nederland sporadisch voor op vochtige, niet te rijke rivieroevers. Tot 2017 was ze wettelijk beschermd maar het ziet er naar uit dat ze niet langer bedreigd is.
Het zijn makkelijke tuinplanten.
Als je van zacht roze houdt is dit je eerste keus.
Spannend van kleur en ja hoor, alweer een aartje, alsof we daar maar niet genoeg van kunnen krijgen. Deze is mooi maar je moet er wel zo'n nieuwe Echinacea naast planten.
In Nederland zeldzaam wild voorkomend maar dan in paars-blauw..
Niet te nat graag.
Aarereprijs is een in Nederland vrij zeldzamae plant die van nature groeit in stenig grasland.
In het wild is ze meestal paars-blauw. Deze felgekleurde selectie is het bewijs dat inheemse planten niet altijd flets van kleur hoeven te zijn. Wellicht zijn we daar wat in doorgeschoten. Maar je kunt altijd een beetje blussen met wat Knautia arvensis (beemdkroon) er tussen.
Siberische ereprijs bloeit wat vroeger dan de Virginische. De Oost-Aziatische vorm is nauw verwant aan de Noord-Amerikaanse daarom is er ook veel verwarring over naamgeving.
'Amethyst' is voor zo ver mij bekend een selectie uit de wildvorm. Ze is groeikrachtig, goed van textuur en rijk bloeiend.
Met de winterhardheid zit het ook hier wel goed.
Veronicastrum zijn onverwoestbare vaste planten waar met name bijen dol op zijn.
Hun stevige stengels staan fier overeind met bladkransen in etages en ze vormen al snel een aardige pol.
'Apollo' is een relatief lage vorm met bijzonder lange bloei aren zonder zijaren.
To the moon!
De ultieme prairieplant, zonder deze is het geen echte prairie.
Onverwoestbaar sterk en in dit geval ook nog compact en hartveroverend.
Vraagt totaal geen onderhoud. Helemaal niets als je de afgestorven delen in de winter laat wegwaaien en afbranden. Heb je niet zo'n hele grote tuin dan duw je de dorre takken even in de compost.
Stoer en lieflijk.
Van planten afkomstig van de Amerikaanse prairie mag je wel wat standvastigheid verwachten. Ongecompliceerd dus en naar hartenlust te combineren, vooral met grassen, om in de prairiesfeer te blijven.
In grote groepen, of volledig gemengd met van alles en nog wat.
De kleur leent zich er voor.
Onverwoestbaar dus.
Hetzelfde onverwoestbare prairiespul in een zachter roze en wat lager.
Dat roze is hier zelfs een beetje fluoriserend.
Duidelijk lager dan de meeste van deze van de prairie afkomstige planten.
Sterk, betrouwbaar en zeer bruikbaar.
Speciaal voor het verplanten, rondsteken of rooien van bomen of struiken.
Het scherpe v-vormige snijvlak snijdt wortels door.
De steps beschermen je schoenen en maken het mogelijk meer kracht te zetten.
breedte van het hoofd: 11.5 cm
lengte van het hoofd: 22 cm
Lengte van de steel: 100 cm
totale lengte: 120 cm
gewicht: 1.50 kg
materiaal van steel: essenhout
Speciaal voor het verplanten, rondsteken of rooien van bomen of struiken.
Het scherpe v-vormige snijvlak snijdt wortels door.
De steps beschermen je schoenen en maken het mogelijk meer kracht te zetten.
breedte van het hoofd: 11.5 cm
lengte van het hoofd: 22 cm
Lengte van de steel: 90 cm
totale lengte: 100 cm
gewicht: 1.50 kg
materiaal van steel: essenhout
Dit brutale geel-bruin-paars, is niet onomstreden. Het is zeer geliefd bij de een en verguisd door de ander. De RHS jury hoort kennelijk bij de eerste categorie, want ze gaf de plant een AGM (Onderscheiding van hoge tuinwaarde).
Iedereen die haar kent stemt in met de beschrijving: zeer sterk geurend en rijk bloeiend.
Walmend gewoon in de wijde omtrek.
Zacht bleek lila mauve met fijne donker purperen strepen en hart, een adellijke kleur en goed vast. Wonderbaarlijk van kleur maar slechts zacht geparfumeerd. Uit de rubriek van de 'bedding viola's'. Dit mogen we hoewel de verleiding groot is niet Viola cornuta noemen van de specialisten.
Gewonnen door Richard Cawthorne, onze Violenvriend die we lang geleden voor het laatst hebben bezocht
Dit is de zwartste viool.
Grote bloemen met een verwaarloosbaar klein geel hartje.
Niet te verwarren met het zaairas 'Bowles Black' dat ook wel als Viola nigra wordt verkocht. De bloemen daarvan zijn minder donker en kleiner.
Er is geen zwartere.
Deze bossige plant kan wat te lang worden maar dat is te verhelpen door diep terugknippen. De bloemen zijn dan in korte tijd terug. Doe dat bijvoorbeeld als je op vakantie gaat.
Deze is voor een viool aardig standvastig. Ze bloeien met kleine witte bloemetjes eindeloos van het voorjaar tot de winter.
Makkelijk wit op je palet.
Ik vind deze klassieker geweldig met z'n vlinderachtige sterretjes bloemen.
Fijn magenta paars geaderd.
Tussendoor knippen is er goed voor. Ze gaan daarna snel weer bloeien.
Violen staan liefst met hun hoofd in de zon en de voeten in het water. (Wie niet?)
Witte maartse viooltjes omdat dit lieflijke albinootje zo leuk opvalt in je schaduw hoekje.
Lieflijk en welriekend.
Traditionele bloem voor parfum en snoep.
'Konigin Charlotte' werd in de voor-vorige eeuw gekweekt om de lange steeltjes zodat er boeketjes van konden worden gemaakt.
Sterk geurend, er hangen wolken parfum om de planten.
Zelfs in gemaaid gazon weten ze zich nog redelijk te handhaven.
Een bijna witte zaailing van Viola odorata 'Königin Charlotte' die bijzonder groeikrachtig en rijk bloeiend is en ook net zo sterk geurt als haar Koningin moeder.
Ze zaaien zich heek vriendelijk en lekker uit bovendien. Na de zichtbare bloemenmaken ze cleistogame, dat zijn bloemen die niet open gaan, maar wel zaad vormen.
Adelijk geparfumeerd porselein.
Alle bloeikracht wordt bij deze amerikaanse soort opgespaard voor een explosie in het voorjaar. Tijdens de bloei is het hartvormige blad nog niet volledig ontwikkeld. Na de bloei wordt dat veel groter en krijgt de plant het karakter van een stevige zodevormende bodembedekker die het ook in de schaduw prima doet. Eigenlijk bloeit de plant wel door maar, net als Viola odorata met cleistogame bloemen. Na het voorjaar vormt ze onder het blad meteen zaaddoosjes, dus zonder bloemen.
'Delta Blues' is een nieuwe cultivar van Matt Dirr uit Georgia met een goede compacte plantvorm.
Ongesnoeid wordt deze meer dan twee meter hoog. Maar wij snoeien ze in het voorjaar net als vlinderstruiken. Dan blijven ze veel compacter en lager.
Vitex agnus castus heeft geurend blad en is zeer geliefd bij vlinders en bijen.
De bijzondere witte vorm is net zo aantrekkelijk voor bijen en vlinders als de gewone monnikspeper en heeft datzelfde sierlijk gesneden handvormig en geurige blad maar dan met een zilveren waas.
Ze kan in strenge winters wat invriezen. Maar herstelt zich daar prima van.
Atheense vrouwen zouden het blad in bed hebben gelegd om kuisheid te bewaren tijdens het feest van Ceres. Nog steeds is ze in gebruik als medicijn ter regulering van de geslachtshormonen huishouding.
Als monnikspeperfan kan ik het niet laten er een compleet sortiment van te vermeerderen. Nadat we op Kreta door heerlijke geurende Vitex bossen hebben gewandeld ben ik helemaal verkocht.
Inmiddels hebben we er heel wat in onze tuin die het allemaal prima doen.
Deze roze vorm kom je maar zelden tegen.
Snoei ze net als Buddleja in het voorjaar.
Dit is een van mijn favoriete mediterrane planten. Ze is betrouwbaar, heeft historie, is geneeskrachtig, heeft geweldig handgeveerd blad en een fantastisch diepe bloeikleur.
Deze ondersoort 'latifolia' is extra intens van kleur. Ze staat al vele jaren in onze tuin. De punten vriezen soms wat in, maar je moet ze toch elk voorjaar terugsnoeien. Als bij vlinderstruik, maar iets minder diep.
Iedereen is dol op haar.
Een Zuid-Frans ras van A. Siebel dat het in ons soms wat kille klimaat uitstekend doet.
Zeer ziekte resistent en zelfs op minder zonnige plekken goed vruchtdragend.
Grote vruchten met een zachte smaak.
Geschikt als tafeldruif of voor wijn.
Snoei ze niet na januari, anders gaan ze bloeden.
Tot voor kort vonden we 'Boskoop Glory' wat te gewoontjes voor ons sortiment.
Een van onze medewerksters bracht wekenlang heerlijk zoete aromatische en vrijwel pitloze druiven mee voor ons allemaal. Toen ik vroeg welk ras dat was antwoordde ze: 'Boskoop Glory'.
De cultivar is omstreeks 1903 in Boskoop ontstaan. Het blad verkleurt in de herfst sierlijk koraal, scharlakenrood en paars.
Ook in een matige Hollandse zomer smaken ze beter dan supermarkt-druiven.
Vroeger in het westland in kassen geteeld. In Hampton Court staat een exemplaar dat in 1768 werd geplant door Lancelot 'Capability' Brown en nu nog volop vrucht draagt.
Vroeg, grote opbrengst, dikke trossen.
Als er erg veel vruchten in de tros zitten kleuren ze minder door. Ze zijn dan wel rijp en zoet. Gevoelig voor meeldauw, dus wel wat verwennen.
Best in de kas of zeer zonnig tegen een warme muur.
Een van de allerlekkerste pitloze druiven.
Losse trossen, weinig ziekte gevoelig.
Zeer geschikt voor ons klimaat. Ook voor buitenteelt. Liefst wel op een warme zuidmuur. Een harde groeier.
Middengrote vruchten. Zoet van smaak, geschikt als tafel- en wijndruif en om te drogen.
'Katharina' is een aromatisch fris zoetzuur smakende roze-rode tafeldruif. Ze hoeft niet worden gekrent en rijpt vrij laat, in oktober, verspreid over enkele weken.
Het is een modern redelijk productief ras geselecteerd op smaak en ziekteresistentie.
Druiven snoei je in de winter tot uiterlijk half januari, anders gaan ze bloeden. Je kunt ze ook in de zomer snoeien om de trossen meer licht te geven. Ze zijn dol op kalk.
'Lakemont' is een pitloze zoete en aromatische tafel- of wijndruif.
Ze is ziekteresistent en geeft een hoge opbrengst in september.
Je mag ze krenten voor grotere bessen en ze rijpt beter als je in augustus het blad voor de trossen weg knipt.
Grote volle trossen, vol kleine zoete bessen.
Druiven snoei je in de winter, tot uiterlijk half januari.
Deze heerlijke druif is niet 'crunchy'.
Nog een dubbeldoel druif voor zowel verse consumptie als wijn.
Het is een zeer gezond ras, dus weinig gevoelig voor schimmels.
De sapstroom van druiven komt in januari al op gang. Snoei ze dus in de zomer of in het najaar.
'Leon Millot' heeft een zeer aangename cassissmaak.
Zeer zoet en heerlijk nootachtig van smaak. Vooral een tafeldruif maar uiteraard ook geschikt om een bijzondere aromatische wijn van te maken. Zoals die uit Riversaltes, Lunel en Frontignac.
Laat rijpend, dus graag op een warme zonnige plek of in de kas. Langerekte trossen.
Waarschijnlijk een van de oudste druivenrassen in cultuur.
Een recente ziekte resistente kruising die zeer veel wordt geplant in de Duitse wijngebieden en ook met succes buiten kan worden geteeld in Nederland.
Er is een diep gekleurde prachtige wijn van te maken met veel alcohol.
Vruchten bijna zwart en heerlijk fris van smaak, dus ook als tafeldruif geschikt.
Fantastische purperen herfstkleuren.
'Solaris' is een ziekte resistente druif in 1975 in Duitsland speciaal ontwikkeld voor koelere klimaten. ('Merzling' x 'Geisenheim 6493') Zeer geschikt dus voor biologische teelt.
Ze maakt grote trossen gele druiven met een zoete aromatische smaak.
De druiven zijn bolrond en bevatten geen, of weinig kleine pitten.
Japanse blauwe regen bloeit pas tegen het einde van het voorjaar en windt linksom.
'Okayama' heeft sterk geurende 10 tot 15 centimeter lange bloemtrossen in een heerlijke kleur.
Onderscheiden met een Award of Garden Merit.
Snoeien doet Wisteria bloeien.
Silk heet ze vanwege het grijs behaarde jonge blad. De trossen aan korte steeltjes worden zeer lang.
Met wat steun van een stok kun je er ook door op de gewenste hoogte te toppen een boompje van maken dat je elk jaar na de bloei flink terug snoeit. Dit boompje kan zelfs in pot.
Tegen een muur bind je haar aan op de gewenste hoogte.
Geurende diep gekleurde bloemen in tot 40 cm lange trossen.
Voor een warme muur, liefst wit zoals je ze bij Waterloo ziet, bijna huis aan huis.
Bloeit nadat het blad is uitgelopen.
Fantastisch geurend, heerlijk van kleur en fris groen blad in het voorjaar.
Blauwe regen staat graag in voedzame voldoende vochtige, wat vochtige grond.
We zagen stokoude exemplaren met enorme knoestige stammen, onder andere in het Alhambra.
'Kyushaku' bloeit relatief laat en lang met extreem lange, aangenaam geurende bloemtrossen.
De selectie is een scheut van een monumentale 1200 jaar oude Wisteria in Ushijima. De naam 'Kyushaku' (9 shaku) verwijst naar de lengte van de trossen.
Wisteria floribunda is rechtswindend.
In de loop der jaren vormt ze een dikke stam en zware struik.
Tot 45 cm lange, heerlijk geurende roze trossen aan lange windende stengels.
Wij laten ze door de bomen slingeren in ons Aziatisch hoekje. Maar tegen een muur op het zuiden vallen ze nog meer op.
Regelmatig snoeien zorgt voor meer bloei. En je kunt er ook een 'boompje' van maken door aan te binden aan een paal en regelmatig terug te knippen.
Vanwege dit heerlijke violet heten ze blauwe regen.
De Amerikaanse bloeien iets langer dan Chinese.
Langer hoeft eigenlijk niet zo indrukwekkend zijn ze beiden.
De angst voor niet bloeiende planten geldt zaailingen. Wij hebben alleen grote geënte volwassen planten die allemaal hetzelfde jaar of binnen enkele jaren gaan bloeien.
Snoeien doet ze beter bloeien.
De sterk geurende 'Blue Moon' is geselecteerd in Minnesota vanwege extreme winterhardheid en herbloei.
Ze kan 2 tot 3 keer bloeien.
De groei is wat ingetogener dan die van de Aziatische soorten (W. sinensis en W. floribunda). Fijn dus voor wat kleinere tuinen. Maar je kunt de Aziaten natuurlijk ook drastisch snoeien.
Uit Kentucky, echt waar, komt deze bijzondere wat trager groeiende maar prima bloeiende witte vorm.
De bloemtrossen zijn tot 30 cm lang.
Ook deze kan met wat steun tot een boom worden gevormd.
Je mag er flink aan snoeien, dat komt de bloei alleen maar ten goede.
Er is wat verwarring over deze omdat er ook een Amerikaanse blauwe regen bestaat onder deze naam.
Ze is zeer sterk geurend en rijk bloeiend met heel veel relatief korte bloemtrossen.
We hebben alleen geënte Wisteria op naam. En die bloeien altijd binnen een of twee jaar als ze eenmaal uit hun pot verlost zijn.
Wisteria sinensis is linksom windend.
Snoeien doet ook hier bloeien.
Zo prachtig bloeien ze, massaal in mei tegen de witte muren van de landhuisjes rondom Waterloo als het voorjaar op z'n hoogtepunt is.
'Prolific' heet zo omdat deze zo makkelijk en al op jonge leeftijd bloeit.
Je mag in de zomer wat overtollige zijtakken wegsnoeien.
De Chinese windt linksom.
Deze bloeit op het kale hout in trossen van 25 cm.
Sterk geurend en explosief bloeiend.
Snoeien doet ze extra bloeien.
Ik maak er graag kleine boompjes van die elk voorjaar diep worden teruggesnoeid. Maar dat wordt dan weer jarenlang vergeten.
Als klimplant is de hoogte natuurlijk niets anders dan maximum hoogte. Ze nemen ook genoegen met een witte muur van maar twee of drie meter.
Zeer lange bloeitrossen en gemakkelijk bloeiend.
Afkomstig van Mears Ashby Nurseries, Northamptonshire.
Een tweekleurige, zeer sterk geurende 'blauwe' regen.
Geweldig tegen een warme witte muur maar vrijstaand of tegen een pergola of hekje kan ook.
Makkelijk bloeiend met lange hangende bloemtrossen.
De kruising tussen Cistus en Halimium is een bladhoudend struikje met klein glanzen donkergroen blad, dat rijk bloeit met name in juni.
Er bestaan ook cultivars met spannend gele bloemen. Maar die verdragen onze kalkrijke grond niet goed. Ik hield ze helaas nooit lang in leven.
Deze is een makkelijke zee van kleine bloemetjes.
Deze 'Szechuanpeper' komt wild voor in het oosten van de VS en Canada en is dus zeer winterhard. Het is een scherp gedoornde, kleine boom of meerstammige struik met fijn geveerd blad.
De vruchtjes zijn, net als bij Zanthoxylum piperitum, zeer scherp en prikkelend van smaak. De indianen kauwden er op tegen tandpijn. Tegenwoordig is het een geliefd keukenkruid. Ik ben er niet dol op, maar ik vind het fantastisch dat er een peper is die je zelf kunt kweken.