Uit Kentucky, echt waar, komt deze bijzondere wat trager groeiende maar prima bloeiende witte vorm.
De bloemtrossen zijn tot 30 cm lang.
Ook deze kan met wat steun tot een boom worden gevormd.
Je mag er flink aan snoeien, dat komt de bloei alleen maar ten goede.
Er is wat verwarring over deze omdat er ook een Amerikaanse blauwe regen bestaat onder deze naam.
Ze is zeer sterk geurend en rijk bloeiend met heel veel relatief korte bloemtrossen.
We hebben alleen geënte Wisteria op naam. En die bloeien altijd binnen een of twee jaar als ze eenmaal uit hun pot verlost zijn.
Wisteria sinensis is linksom windend.
Snoeien doet ook hier bloeien.
Deze bloeit op het kale hout in trossen van 25 cm.
Sterk geurend en explosief bloeiend.
Snoeien doet ze extra bloeien.
Ik maak er graag kleine boompjes van die elk voorjaar diep worden teruggesnoeid. Maar dat wordt dan weer jarenlang vergeten.
Deze 'Szechuanpeper' komt wild voor in het oosten van de VS en Canada en is dus zeer winterhard. Het is een scherp gedoornde, kleine boom of meerstammige struik met fijn geveerd blad.
De vruchtjes zijn, net als bij Zanthoxylum piperitum, zeer scherp en prikkelend van smaak. De indianen kauwden er op tegen tandpijn. Tegenwoordig is het een geliefd keukenkruid. Ik ben er niet dol op, maar ik vind het fantastisch dat er een peper is die je zelf kunt kweken.
We kennen de specerij als staartpeper. Maar in dit geval is de struik waar de specerij aan groeit, hoewel nogal exotisch, bij ons uitstekend winterhard.
Aan de gang dus, over een paar jaar kun je deze zeldzame specerij en delicatesse per kg uitdelen.
De bast heeft bijzondere grote doorns. De smaak van de pepers is nogal prikkelend.